Wątek: Na Mazurach czczą wroga Polski

[lukasz.nowicki]

"NDz": na Mazurach czczą wroga Polski

"Nasz Dziennik": Mazurski powiat Węgorzewo fetuje Heinricha von Lehndorffa, porucznika Wehrmachtu, który w 1939 r. zabijał polskich żołnierzy, alarmuje "Nasz Dziennik".
Przy udziale polskich dyplomatów i samorządowców w Sztynorcie na Mazurach odbyły się uroczystości obchodów 100. rocznicy urodzin hrabiego Lehndorffa - uczestnika nieudanego zamachu na Hitlera. Przy pałacu, dawnej siedzibie rodowej Lehndorffów, odsłonięto pomnik przypominający postać spiskowca.

Historycy zwracają uwagę, że niemiecki żołnierz brał udział w wojnie z Polską i był przedstawicielem wrogiej Polsce grupy imperialistów pruskich, a udział przedstawicieli polskich władz w tych uroczystościach jest legitymizowaniem niemieckiej polityki historycznej, zmierzającej do wybielania negatywnych dokonań Niemców.

- Czczenie takich osób przez polskie instytucje automatycznie sugeruje relatywizowanie nie tyle zbrodni hitlerowskich, ile imperialnej polityki niemieckiej na Wschodzie - powiedział "Naszemu Dziennikowi" dr Mieczysław Ryba z KUL.

Źródło: http://wiadomosci.onet.pl/1994884,11,item.html

[vooda]

Jak ja lubię takie dziennikarskie materiały, pisane pod wymyśloną, polityczną tezę. Oczywiście, dziennikarz "Naszego Dziennika", ani słowem się nie zająknął o tym, iż fetowany "przedstawiciel wrogiej polsce grupy imperialistów pruskich", pochodził z rodu, którego przedstawiciele służyli Polsce (Ahasverus von Lehndorff miał stopień pułkownika gwardii cudzoziemskiego autoramentu króla Jana Kazimierza). Ale pies z tym tańcował. Najistotniejsze jest to, iż owo "fetowanie wroga Polski" przez władze powiatu węgorzewskiego służy przede wszystkim ratowaniu zabytku, jakim jest pałac w Sztynorcie, zaś pomniczek dla antyhitlerowskiego spiskowca, ufundowany przez jego córkę - Verę von Lehndorff, jest pierwszym krokiem do powołania fundacji, która ma się zająć pałacem.

Ciekawe, że naszego, giżyckiego medalionu z feldmarszałkiem von Boyenem nad brama twierdzy jak dotąd nie tyknęli - wszak to ci był dopiero "wróg Polski": brał czynny udział w tłumieniu Powstania Kościuszkowskiego.

[lukasz.nowicki]

Ba, ja też takie lubię
Aczkolwiek nie przemawia do mnie teza o rodzie - jabłka czasami padają do sadu sąsiada, a co tu mówić o jabłoni... Z tym, że nie mówię akurat o tym przypadku, tylko ogólnie.

[vooda]

Zgadza się, ale ja tak w ramach rewanżu do owego uogólnienia o "wrogiej Polsce grupie imperialistów pruskich". Nie przemawia do mnie określenie, wyjęte z XIX-wiecznego lamusa i podlane peerelowską polewą propagandową. Koledze z "Naszego Dziennika" troszeńkę pokićkali się autentyczni "pruscy (w kontekscie państwa pruskiego, nie Prus Wschodnich) imperialiści", w rodzaju np. Bismarcka, z wschodniopruską arystokracją, czyli owymi przysłowiowymi "junkrami pruskimi", którzy raczej starali sie dobrze żyć ze swoimi słowiańskimi sąsiadami. Lehndorffowie jeszcze w drugiej połowie XIX stulecia władali językiem polskim, zaś jedna z linii tego rodu, pisząca się - Lendorff (podobnie jak polscy Denhoffowie) miała posiadłości w państwie polskim. Lubię jak ludziki z tzw. polskiej prawicy, używają języka i argumentów, żywcem skalkowanych z retoryki naszego powojennego kryptokomunizmu, pokazując jak niedaleko jabłuszko od jabłoni et caetera...

[lukasz.nowicki]

Heh, ja też to lubię
Prawda jest taka, że najbardziej wojownicze ludki polskiej prawicy w rodzaju PiS z przyległościami posługują się retoryką tak wczesno PRL-owską jak to tylko możliwe. Czasami mam wrażenie, że w PRL nie podobało im się tylko i wyłącznie to, że nie oni rządzili. Bo metody, system i tak dalej, dla nich jak znalazł.